“Niemand had me verteld dat de overgang in je hoofd begint en niet bij je laatste menstruatie.”
Twee jaar zonder woord
Het begon met slapen. Om drie uur wakker, hart als een trommel, en dan tot vijf uur wakker liggen. Daarna kwam de concentratie: ik verloor woorden midden in een zin, ik moest lijstjes maken voor dingen die ik altijd wist.
Ik menstrueerde nog gewoon. Daarom kwam de overgang bij niemand op, ook niet bij mij. Ik ben getest op schildklier, bloedarmoede, alles.
Het gesprek
Een verpleegkundige vroeg naar mijn cyclus van de afgelopen jaren. Niet of hij weg was, maar of hij anders was geworden. Korter, onregelmatiger, ja, allebei.
Ze legde uit dat de jaren vóór de laatste menstruatie de meeste klachten geven, juist door de schommelingen. Dat woord, schommelingen, verklaarde alles: waarom ik de ene week mijzelf was en de andere week niet.
Wat helpt bij mij
Slaap eerst. Vaste tijden, koeler slapen, alcohol eruit, dat laatste maakte het meeste verschil en dat vond ik het minst leuk.
Krachttraining twee keer per week. Ik ben er niet fanatiek in, maar mijn nachten zijn er merkbaar rustiger van.
En gesprekken, omdat ik was gaan denken dat ik minder waard was op mijn werk. Dat idee was ondertussen een eigen probleem geworden.
Wat hielp
- Iemand die naar de verandering in de cyclus vroeg
- Uitleg over schommelingen in plaats van 'het is de leeftijd'
- Slaaproutine en minder alcohol
- Krachttraining, ook zonder ambitie
Wat niet hielp
- Onderzoeken zonder iemand die het geheel bekeek
- Supplementen op advies van internet
Ken je iemand die dit leest en denkt: dat ben ik?
Doorsturen kost een tel en kan het begin zijn van iets.
Dit zijn samengestelde ervaringsverhalen: geschreven op basis van wat ervaringsdeskundigen, hulpverleners en lotgenotengroepen ons vaak vertellen. Namen, plaatsen en details zijn veranderd, zodat niemand herkenbaar is. Wil je jouw verhaal delen? Laat het ons weten, we nemen echte verhalen graag op, met jouw toestemming. Deel je verhaal.