“Ik kwam voor mijn relatie. We kwamen uit bij een meisje van acht dat nooit lastig mocht zijn.”
Waarom ik opnieuw begon
Ik had al twee keer een korte behandeling gedaan. Tools, huiswerk, prima. Na een half jaar was ik weer waar ik was: uitgeput in een relatie waarin ik alles aanvoelde behalve mijn eigen zin.
Mijn psycholoog stelde iets langers voor. Ik was er sceptisch over, want langer klonk als vager.
Hoe het voelde
Het eerste half jaar was vooral kijken. Welke patronen springen aan, en wanneer? Ik had er drie die steeds terugkwamen: pleasen, alles doorstaan, en dan plots afstand nemen.
Het zwaarste onderdeel waren de stoelen. Je praat tegen een lege stoel waarop iemand uit je verleden zit. Ik vond het ongemakkelijk tot het niet meer ongemakkelijk was, en toen kwam er woede die ik nooit had toegelaten.
Rond maand negen wilde ik stoppen. Niet omdat het niet werkte, maar omdat het werkte en ik dat niet leuk vond.
Wat er is gebleven
Ik merk het aan kleine dingen. Als iemand geïrriteerd klinkt, ga ik niet meer automatisch harder werken. Ik vraag wat er is.
Mijn relatie is uiteindelijk gestopt. Dat is geen mislukking van de therapie, meer het gevolg van eerlijk worden. Ik zou het opnieuw doen.
Wat hielp
- Een traject dat lang genoeg duurde om patronen te zien terugkomen
- Werken met stoelen, hoe ongemakkelijk ook
- Doorgaan op het moment dat ik wilde stoppen
Wat niet hielp
- Korte trajecten met vooral tips
- Denken dat inzicht al verandering is
Ken je iemand die dit leest en denkt: dat ben ik?
Doorsturen kost een tel en kan het begin zijn van iets.
Dit zijn samengestelde ervaringsverhalen: geschreven op basis van wat ervaringsdeskundigen, hulpverleners en lotgenotengroepen ons vaak vertellen. Namen, plaatsen en details zijn veranderd, zodat niemand herkenbaar is. Wil je jouw verhaal delen? Laat het ons weten, we nemen echte verhalen graag op, met jouw toestemming. Deel je verhaal.